Wij zijn terug van onze ‘zomervakantie’, al twijfel ik als dat een juiste benaming is! Weinig zon, gelukkig wel vrij droog weer! Onze bestemming deze keer was Duitsland, aan de Moezel. Met mijn heel erg beperkte kennis van het duits was een veelgebruikt zinnetje deze vakantie: “Wat zegt ze?”. Eigenlijk een regelrechte schande, maar heb nooit een letter duits gekregen op school; so excuse me!
Onze eerste dag begon ineens mooi, plaatselijk vuurwerkspektakel, eerlijk gezegd: een zeer ontspannend begin! Weg van de stress, weg van het gepieker, gewoon aan niks denken…
Overings hebben we onze 12 dagen kunnen vullen met mooie bergwandelingen, bezoeken van stad Koblenz en Trier, pittoreske dorpjes met hun o-zo-mooie huisjes en o-zo-gezellige sfeer, een boottocht op de Moezel, lekker gaan eten (Da Vinci, ‘t Was er zoooo lekker), …
Voor we vertrokken zei ik: “Nee je gaat niet vollenbak op de autostrades daar, ‘k vind dat creepy”. Maar eigenlijk verbaasde mij het dat je dat niet extreem voelt dat je 170-180km/u rijdt hoor. Ik zo’n gedacht van in mijn zetel gedrukt te zitten en dat m’n hartslag even rap ging als de kilometerteller, maar dat was niet het geval.. Eigenlijk best leuk! Al heb ik het niet zelf uitgeprobeerd. In de bergen daarentegen heb ik wel eens gereden, had ik nog niet eerder gedaan.
De dag terug naar huis: regen regen en regen… Ja wat dacht ik nu: We keren terug naar België! Back to basic, terug die dagelijkse sleur! 
En niet te vergeten: terug op dieet, het is meer dan nodig!!!
Maar als besluit kan zeggen: Het heeft onnoemelijk veel deugd gedaan deze verlof! Echt super genoten van elkaar en de rust.
Foto’s zijn te vinden op picasaweb, de link vind je bij “Foto’s”..
